رانت جویی به‌عنوان یک مفهوم اقتصادی در ادبیات دانشگاهی با مفهوم فساد قرابت معنایی دارد. این سوء رفتار، با هدف به دست آوردن منافع اقتصادی، از طریق دست‌کاری در نظام توزیع منابع صورت می‌پذیرد. اقتصاددان‌ها رانت را به‌عنوان تهدیدی جدی علیه نظام اقتصادی و جامعه، مورد شناسایی قرار داده‌اند. پژوهش حاضر با شیوه توصیفی- تحلیلی، به منظور یافتن پاسخ این پرسش اصلی که «راهکارهای نوآورانه و کارآمد برای ارتقای سیاست های پیشگیرانه از رانت جویی در سطح ملی کدامند؟» ضمن بررسی ادبیات نظری مربوط به رانت و خاستگاه آن، آثار رانت جویی را بر نظام اقتصادی، موردبررسی قرار می‌دهد و جهت دستیابی به نتیجه واقع‌گرایانه در قالب مصداق پژوهی، تجربیات کشورهای منتخب درگیر بارانت را نیز دراثنای پژوهش موردبررسی قرار می‌دهد. یکی از یافته‌های مهم حاصل از بررسی‌های انجام‌شده در حوزه جرایم اقتصادی، وجود استاندارد دوگانه در مواجهه دولت‌ها با پدیده رانت‌جویی است. از یک‌سو، دولت‌ها در تلاشند تا با ایفای نقش حکمرانان خوب، اصول موردتوافق در حکمرانی مطلوب را رعایت کنند و از سوی دیگر، تمایل به بهره‌مندی از عواید حاصل از رانت، مانع از مقابله قاطع و مؤثر با این پدیده می‌شود.مطالعه تطبیقی سیاست‌های پیشگیرانه ایالات‌متحده آمریکا و ج.ا.ا در مقابله با رانت‌جویی، نقاط قوت و ضعف هر دو کشور را در این زمینه آشکار می‌کند. بررسی این سیاست‌ها نشان‌دهنده وجود خلأهایی در حوزه تقنین و اجرا در هر دو کشور است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تطبیقی سیاست‌های پیشگیرانه رانت‌جویی دو کشور مذکور و ارائه راهکارهایی برای دستیابی به یک سیاست پیشگیرانه کارآمد، به نگارش درآمده است.